Kruszyna pospolita (Frangula alnus) nazywana jest czasem suchą porzeczką, a znajdziesz ją praktycznie w każdym polskim lesie z tego powodu, że nie ma bardziej sprecyzowanych wymagań co do podłoża. Nieco połyskujące z wierzchu całobrzegie liście

położone na pędach są naprzemiennie wobec siebie. Gdzieś pomiędzy liśćmi z okolicy ich ogonków wyrastają pojedyncze kwiaty białawe, które pojawiają się przez całe lato, aż do dojrzenia pierwszych owoców.

Kruszyna dobrze znosi zacienienie lub nawet jest od niego uzależniona, bo niemal nie spotyka się osobników tego gatunku w miejscach otwartych i nasłonecznionych. Dawniej kruszyna była dość zagrożona w pobliżu siedzib ludzkich ponieważ używano jej do produkcji prochu strzelniczego, a ten w dużo większych ilościach marnował się z powodu złego przechowywania niż zużycia. Nazwa kruszyny może pochodzić prawdopodobnie od kruchości jej pędów, bo wystarczy przejść ścieżką wśród krzewów kruszyny, a po chwili na pewno któryś z pędów będzie wisiał nadłamany.